“ο Σεπτέμβριος καραδοκούσε να μου φέρει ένα άσχημο γεγονός, που δεν θα ξεχάσω”.
Όπως είπα και στο προηγούμενο μου άρθρο με μεγάλη μου λύπη αναφέρομαι στον θάνατο ενός φίλου και συμφοιτητή, του ΠΑΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ λεπτομερές δεν χρειάζονται να πω το link-ΑΙΧΜΗ λέει όσα πρέπει να ξέρουμε από αυτό το συμβάν.
Αυτό που θέλω είναι μέσα από το blog μου που για εμένα είναι σημείο αναφοράς, (το ένα προσωπικό αρχείο) .Nα αναφέρω κάτι ,γιατι τα γραπτά μένουν!.
Το μονό που θα πω περιληπτικά κιόλας σε ευχαριστώ που αυτά τα 4 χρόνια ήσουν διπλά μου και στα καλά αλλά και στα άσχημα, που με νοιαζόσουν ,που άντεχες την γκρίνια μου και της σκανδαλιές μου.
Το μονό που θα πω περιληπτικά κιόλας σε ευχαριστώ που αυτά τα 4 χρόνια ήσουν διπλά μου και στα καλά αλλά και στα άσχημα, που με νοιαζόσουν ,που άντεχες την γκρίνια μου και της σκανδαλιές μου.
Λένε πως τα φοιτητικά χρόνια είναι τα καλύτερα και δεν τα ξεχνάς, στα δικά μου φοιτητικά χρόνια ήσουν ένας από τους πρωταγωνιστές , έχω να θυμάμαι από εσένα μοναχά όμορφες στιγμές και πολλές, αφού κάναμε τελικά πολλές "μαμούνιες"
Έτσι όπως γράφω μου έρχονται μνήμες από το "Ανάκαρα"καφέ και εφημερίδες εσύ διάβαζες τα αθλητικά με τον παναθηναϊκό και εγώ την εσπρέσο. ΤΕΙ αμφιθέατρο ,εργασίες ,φαγητό, και πόσα άλλα…
Ότι με περίμενες να ορκιστούμε μαζί στην ορκωμοσία του 2011.
Για το μεταπτυχιακό που λέγαμε…
Δεν μπορώ να σε ΞΕΧΑΣΩ!.
Αναρτήσεις
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου